Voor dit ontwerp wilde Kristof de aandacht vestigen op kinderen in kwetsbare situaties, die soms het gevoel hebben het volledige gewicht van de wereld te moeten dragen.

Dat idee vertaalde hij in een beeld waarin hij zichzelf ondersteboven afbeeldt, terwijl hij de wereldbol draagt. Een speelse verwijzing naar de mythologische figuur Atlas. Door het beeld letterlijk om te keren, krijgt het zware thema een onverwachte lichtheid.

Op de achtergrond gaat het leven gewoon verder. Figuren vieren, bewegen, leven door, in een subtiele hommage aan de barokke schilderstijl van Jacob Jordaens. Ze vormen een contrast met de last die op de voorgrond wordt gedragen.

Vanuit foto’s, referentiemateriaal en digitale composities kreeg het werk geleidelijk vorm. Toch lag niet alles vooraf vast. De koffer werd voorbereid met gesso en vervolgens volledig opgebouwd met olieverf.